Skip to content

De ISO kwaliteitsmanagementprincipes – Principe 5: Systeembenadering voor management

14 november 2010

normen

De normen van de ISO 9000 familie van kwaliteitsmanagementssysteem zijn gebaseerd op acht kwaliteitsmanagementprincipes. Deze principes kunnen door uitvoerend management worden gebruikt om hun organisaties naar betere prestaties te begeleiden. Sinds 2000 baseert ISO haar normen op deze principes.

Een kwaliteitsmanagement-principe is een compacte en fundamentele regel of overtuiging voor het managen van een organisatie met als bedoeling de continue prestatie verbetering door over een lange tijdsperiode de behoefte van klanten en alle andere belanghebbenden centraal te stellen. Deze kwaliteitsmanagementprincipes zijn universeel van toepassing voor alle sectoren.
In deze reeks zal een algemeen perspectief op elk van deze kwaliteitsmanagementprincipes worden gegeven. Ze geven een overzicht hoe zij kunnen worden toegepast om een basis voor de prestatieverbetering te vormen.

Principe 5 – Systeembenadering voor management
De systeembenadering is een werkwijze om verschijnselen te bestuderen als een geheel met een onderlinge samenhang en een wisselwerking met de omgeving. Het vaststellen, begrijpen en managen van onderling samenhangende processen als een systeem verhoogt de doeltreffendheid en doelmatigheid van de organisatie om haar doelstellingen te bereiken.

Toepassing van het principe systeembenadering voor management.
Met de procesbenadering (principe #4), identificeer je de processen. Met de systeembenadering begrijp hoe de processen onderling met elkaar verbonden en van elkaar afhankelijk zijn. Zoals de afstemming van radertjes van de klok essentieel is voor het op tijd lopen van de klok, zo is de coördinatie van de onderdelen van de organisatie essentieel voor het goed functioneren van de gehele organisatie. Bekijk de interfaces tussen processen en overweeg of zij efficiënt en efficiënt zijn.

De verbindende factor zijn de organisatiedoelstellingen. Processen dienen op elkaar afgestemd te zijn zodanig dat de organisatiedoelstellingen worden bereikt. De systeembenadering helpt ons om oog te hebben voor het geheel. Wanneer we problemen teveel bekijken vanuit één bepaald onderdeel lopen we het gevaar elders problemen te creëren. Beslissingen en acties die worden ondernomen in één onderdeel zijn van invloed op andere onderdelen van de organisatie. We zijn mogelijk bezig met het verplaatsen van het probleem in plaats van het bieden van een totaaloplossing. Daarom is het zinvol een probleem te benaderen vanuit de perceptie van alle betrokken: de uitvoerders, de opdrachtgevers, de afnemers en andere betrokkenen.

Bij systeemanalyse wordt een globaal model van het systeem gecreëerd dat vervolgens wordt verfijnt. Het model dat hiermee ontstaat is altijd een vereenvoudigde weergave van de werkelijkheid. Het model is een hulpmiddel om afgelopen en/of toekomstige ontwikkelingen van het systeem al dan niet met behulp van bepaalde scenario’s in kaart te brengen.
Er zijn verschillende specifieke vormen van analyse:

  • Interne analyse, voor het analyseren van de factoren binnen een organisatie of onderneming Hiermee wordt een inzicht ontwikkeld in de mogelijkheden van de gehele organisatie, de bijdrage die elk onderdeel hieraan levert en de beperkingen van middelen en competenties.
  • Externe analyse, voor het analyseren van de factoren buiten een organisatie of onderneming. Hiermee wordt een inzicht ontwikkeld hoe de verandernde klantenwensen de organisatie beïnvloeden.
  • Specifieke sterkte-zwakteanalyse, ook wel SWOT-analyse, analyse van de sterktes-, zwaktes, kansen en bedreigingen.

Organisaties zijn geen op zichzelf staande eenheden en moeten zich daarom aanpassen aan veranderingen in hun externe omgeving. De organisatie moet de beste oplossing bieden voor de problemen waarmee de omgeving worstelt. Met de systeembenadering wordt het beste model ontworpen waarmee deze oplossingen geboden kunnen worden. Een productieomgeving is nu eenmaal anders georganiseerd dat een dienstverlener met diverse projecten.

De systeembenadering kan bij de uitvoering van projecten een belangrijk hulpmiddel zijn. Projecten zijn dynamisch, omdat er nieuwe (onbekende) taken moeten worden uitgevoerd. Voor het vinden van een goede oplossing moet een project manager zowel de aard van de problemen als de omgeving waarin de problemen voorkomen begrijpen. Een project-organisatie verkeert in voortdurende interactie met haar omgeving en onderhoudt ook een dynamisch evenwicht met de omgeving.

Proces engineering is één van de belangrijkste functionele vakgebieden bij industriële projecten. Ook het productieproces kan als systeem worden gezien. Variaties in één productiestap hebben gevolgen voor het verloop van opvolgende productiestappen. Problemen die worden geconstateerd bij een bepaalde productiestap, kunnen hun oorsprong vinden in voorgaande activiteiten. De definitiefase en de aanloopfase van een engineeringproject zijn perioden waarin optimalisaties in het procesontwerp kunnen worden aangebracht. De optimale waarden en de onzekerheid van de uitgangsgegevens, de nauwkeurigheid van het resultaat en de optimalisatiemethoden vormen de uitgangspunten van het project.

Deze bijdrage is een onderdeel van de reeks over de acht kwaliteitsmanagementprincipes:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: