Skip to content

De ISO kwaliteitsmanagementprincipes – Principe 8: Wederzijds voordelige leveranciersverhoudingen

23 december 2010

normen

De normen van de ISO 9000 familie van kwaliteitsmanagementssysteem zijn gebaseerd op acht kwaliteitsmanagementprincipes. Deze principes kunnen door uitvoerend management worden gebruikt om hun organisaties naar betere prestaties te begeleiden. Sinds 2000 baseert ISO haar normen op deze principes.
Een kwaliteitsmanagementprincipe is een compacte en fundamentele regel of overtuiging voor het managen van een organisatie met als bedoeling de continue prestatie verbetering door over een lange tijdsperiode de behoefte van klanten en alle andere belanghebbenden centraal te stellen. Deze kwaliteitsmanagementprincipes zijn universeel van toepassing voor alle sectoren.
In deze reeks zal een algemeen perspectief op elk van deze kwaliteitsmanagementprincipes worden gegeven. Ze geven een overzicht hoe zij kunnen worden toegepast om een basis voor de prestatieverbetering te vormen.

De win-win situatie

Een organisatie en zijn leveranciers zijn onderling afhankelijk en een wederzijds voordelige verhouding verbetert de capaciteit van allebei om waarde tot stand te brengen

Doel is om tot versterking van de kwaliteitsborging komen. De inzet is een systematiek waarin partijen vanuit hun eigen verantwoordelijkheid met elkaar contractuele afspraken maken over risicobeheersing, incidentenmanagement, en aansprakelijkheid. Hierbij is de lijn dat de veiligheid van de producten wordt geborgd op basis van afspraken en kwaliteitsborgingsystemen.

Voor de fabrikant gaat het om het afdekken van productrisico’s. De productie dient voortdurend aantoonbaar te voldoen aan alle kwaliteitsnormen. De fabrikant is verantwoordelijk voor de controle in de keten van grondstoffen, opslag en productie. De keten start bij het bestellen van grondstoffen en materialen. De leverancier wordt gevraagd de goederen te leveren in overeenstemming met de specificaties. Dit kunnen de specificaties van de fabrikant zijn, maar ook de door de fabrikant geaccepteerde specificaties van de leverancier. Met name in het laatste geval is het kritisch dat de leverancier zijn specificaties niet wijzigt zonder haar klanten (de fabrikanten van de eindproducten) hiervan op de hoogte te brengen. Het opnemen van een zogenaamde do-not-change agreement in het contract is kritisch.

Inspectie van inkomende goederen vormt het kwaliteitsborgingsysteem om te waarborgen dat leveranciers conform specificatie leveren. De inspectie methode wordt verantwoord door een risicobeoordeling ten aanzien van het eindproduct en het daarvoor gebruikte productieproces. Goederen die geen direct risico vormen voor de kwaliteit van het eindproduct kunnen worden geaccepteerd door een controle van de labeling – is het juiste artikel geleverd. Bij een hoger risico kan worden gevraagd om een certificaat van overeenstemming of een analyse certificaat. De betrouwbaarheid van een dergelijk certificaat kan worden onderbouwt met een leveranciersaudit. Goederen die een direct en hoog risico vormen voor de eindproducten worden getest op overeenstemming met de specificaties, alvorens te worden vrijgegeven voor toepassing in het productieproces. De steekproefgrootte die wordt gebruikt voor het testen wordt gebaseerd op een statische risicobeoordeling. Bij eerste leveringen is deze nog redelijk groot, maar na bewezen leverbetrouwbaarheid kan de steekproefgrootte worden verkleint. Het periodiek testen van inkomende goederen kan ook worden gebruikt als onderbouwing van de betrouwbaarheid van het analyse certificaat of certificaat van overeenstemming.

Natuurlijk wordt elke geconstateerde afwijking in geleverde goederen teruggekoppeld aan de leverancier, zodat hij de levering kan herstellen. De door middel van deze controles opgebouwde ervaring met de leverancier wordt gebundeld in een periodieke leveranciersbeoordeling. Zijn de prestaties van de leverancier onder de maat dan wordt dit eveneens met de leverancier besproken. Hierbij wordt de leverancier verzocht zijn voortbrengingsproces te verbeteren.

Bij goede leveranciersverhoudingen investeren zowel de leverancier als de fabrikant in de onderlinge relatie. De fabrikant zorgt door middel van heldere en duidelijk geformuleerde specificaties wat hij verwacht van de levering. De leverancier zorgt voor hoge leverbetrouwbaarheid. De fabrikant geeft ook een redelijke vergoeding, zodat de leverancier ook in staat is de kwaliteit van geleverde goederen te waarborgen. Wanneer de leverancier aantoonbaar consistente kwaliteit levert, kan de fabrikant besparen op de controles (kleinere steekproeven, dock-to-stock leveringen). De hogere prijs wordt daar dus eigenlijk weer terugverdient. Laat staan als door ontoereikende grondstoffen producten van de markt moeten worden gehaald. De kosten hiervoor en de geleden imagoschade overstijgen ruim de winst die wordt bereikt met een lagere inkoopprijs. Het is voor een fabrikant dus raadzaam te investeren in betrouwbare leveranciers en in voorkomende gevallen leveranciers te ondersteunen met kennis en middelen om de leverbetrouwbaarheid hoog te houden.

Deze bijdrage is een onderdeel van de reeks over de acht kwaliteitsmanagementprincipes:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: