Skip to content

Handhaving: De vier Elementen van Bewijs

17 april 2011

gdp

Wat moet een inspecteur vaststellen om een handhavingsmaatregel te kunnen initiëren? Welk bewijs is noodzakelijk voor het vaststellen van een duidelijke en significante schending van een verordening? Welke elementen van gebrek aan overeenstemming worden door inspecteurs aangetoond, zodat een waarneming kan worden gerapporteerd en eventuele juridische maatregelen kunnen worden opgelegd? De FDA hanteert hiervoor vier basisvereisten die tijdens een inspectie zouden moeten worden vastgesteld: jurisdictie, inbreuk op economisch handelsverkeer, schending en verantwoordelijkheid. Zij worden de Vier Elementen van Bewijs genoemd. Wanneer je dus inspectorale waarnemingen wilt beoordelen zul je ze moeten vergelijken met deze fundamentele elementen voor consistentie, relevantie en belang.

Jurisdictie
Om een handhavingsmaatregel te kunnen opleggen, heeft de inspecteur jurisdictie nodig. Wij weten dat de FDA bijvoorbeeld geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, biologische materialen en vaccins reguleert. Het is niet altijd zo eenvoudig. Er is een strikte definitie van geneesmiddel in de Food, Drug & Cosmetic Act. Dat is de reden dat de FDA in de jaren ’90 de eerste poging tot het reguleren van tabak bij het Hooggerechtshof heeft verloren. Problemen ontstonden ook met de ontwikkeling van combinatie producten zoals de drug eluting stents: een combinatie van een geneesmiddel en een medisch hulpmiddel. Wetten en verordeningen hebben gewoonlijk een sectie voor definities. Het vergt wat tijd om ze te lezen, maar ze zijn van belang om te begrijpen hoe producten en producenten door de overheden worden gereguleerd.

Handel tussen staten
Één van de belangrijkste functies van de Amerikaanse overheid is het regelen van het economisch verkeer tussen de verenigde staten. Een element wat we bijvoorbeeld ook herkennen in de geschiedenis van de Europese Unie. Inmiddels wordt dat op wereldwijd niveau getrokken. Inspectoraten van verschillende economische regio’s hebben onderling een memorandum van overeenstemming opgesteld, waarin ze elkaars inspectieresultaten accepteren. Er zijn meerdere initiatieven om regelgeving te harmoniseren: de International Conference on Harmonisation of Technical Requirements for Registration of Pharmaceuticals for Human Use voor geneesmiddelen en de Global Harmonization Task Force (GHTF) voor medische hulpmiddelen. Ook het accepteren van internationale standaarden (b.v. ISO normen) als methode om aan wettelijke eisen te voldoen bevordert het internationaal handelsverkeer. De FDA heeft als één van haar doelstellingen het actief bijdragen aan de ontwikkeling van deze internationale standaarden. Daarom is het ook kritisch om bij het indienen van productdossiers ten behoeve van registratie overeenstemming met de erkende normen aan te tonen. Voor je het weet heeft de FDA beoordelaar in de betreffende normcommissie deel genomen.

Schending
Er moet een „duidelijke en significante“ schending van de verordeningen zijn om een afwijkingsrapport te kunnen opstellen. Als in het protocol het in/uitsluitingscriterium voor de bloedsuikerspiegel 4-8 mmol/l is en het resultaat is 8.3 mmol/l, dan is dat een duidelijke schending. Is het significant? Ik denk het niet. Het bepalen van het belang van een waarneming is geen gemakkelijke opgave en geeft dan ook de meeste discussie tijdens inspecties en audits. Een geduldige, professionele bespreking van de kwestie met de inspecteur is gewoonlijk de beste benadering. Uw inspecteur heeft mogelijk geen ervaring in het specifieke therapeutische gebied of de technische kwesties van de inspectie, waardoor het inschatten van het belang van een waarneming erg verschilt. Door mijn werkzaamheden kom ik in veel verschillende gereguleerde sectoren. Wat mij daarbij elke keer weer opvalt is het verschil in de nadruk die wordt gelegd in de GxP gebieden. Binnen GCP is de nadruk op de authenticiteit van een registratie enorm groot. Er worden dan ook regelmatig parafen geplaatst. Een hoeveelheid die je bijvoorbeeld niet terugziet in batchrecords van medische hulpmiddelen. Daar zorgen de technische risico’s juist weer voor een nadruk op het belang van beheersing van apparatuur. Ook het productrisico vormt een belangrijke factor in het vaststellen van het noodzakelijke niveau van beheersing. Risicoclassificatie vind je dan ook in verschillende wetten en verordeningen terug. Hier moet de inspecteur natuurlijk oog voor hebben.

Verantwoordelijkheid
De verordeningen wijzen verantwoordelijkheden toe. In klinisch onderzoek worden zij toegewezen aan sponsors, onderzoekers en METC’s. In de GMP’s worden de verantwoordelijkheden toegewezen aan de fabrikant die het gereguleerde product op de markt brengt. In de GLP verordeningen worden verantwoordelijkheden toegewezen aan de testende faciliteit. Bij een schending is het dus ook van belang om vast te stellen wie verantwoordelijk is voor de schending. Is dat de sponsor of de onderzoeker? Is dat de fabrikant die het eindproduct op de markt brengt, haar toeleverancier of het productiebedrijf waar een deel van de fabricage is uitbesteed. Zonder regelgevende verantwoordelijkheid kun je niet bepalen wie verantwoordelijk is voor de noodzakelijke maatregelen naar aanleiding van een waarneming.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: