Skip to content

Een kinderachtige kijk op risico’s

27 augustus 2011

risicomanagement

We proberen onze kinderen op te voeden tot verstandige weldenkende individuen. Daarom leren wij ze om betere keuzes te maken. Het is gemakkelijk om hen uitsluitend te vertellen wat ze moeten doen en vooral wat niet : “Laat dat”, “Stop daarmee”, “Mag niet”, ach je kent het wel. En met een beetje geluk luisteren ze nog ook. Maar verstandige ouders proberen hun kinderen ook te laten begrijpen wat er achter de bevelen zit. Dus leggen we uit dat een bepaald gedrag gevaarlijk is. Maar de eerste de beste snotneus heeft zijn antwoord al klaar: “Er is toch helemaal niets gebeurd”. Hun rechtvaardiging voor het nemen van een risico is dat hun daarbij niets is overkomen. “Kijk, niks aan de hand”. Dit is jammer genoeg een erg overtuigend argument in de ogen van een puberbrein. Zie daarvoor ook de paginagrootte advertentie van Allstate verzekeringen.
Tieners missen een deel van hun brein

Is dat niet bijzonder, woorden als “dorsale laterale prefrontale schors” verschijnen in een advertentie, en het is niet eens een grap. Iemand binnen Allstate is bekend met de Cognitieve Wetenschap die ons leert hoe het menselijke brein eigenlijk werkt. Het is een ontluikende wetenschap, maar het werpt licht op een ongelooflijk boeiend onderwerp: hoe wij denken, besluiten nemen, ons gedragen, ons laten overtuigen, en wat wij doen met informatie die eerdere aannames en overtuigingen tegenspreken (we zijn erg goed in het negeren van deze informatie). De Cognitieve Wetenschap laat ons ook zien hoe wij besluiten nemen in geval van onzekerheid, met andere woorden, hoe wij risico’s behandelen.

Volgens de advertentie zijn onze hersenen pas vanaf ons 20ste levensjaar rijp genoeg om rijvaardig te zijn. Maar kennen wij allemaal niet iemand die niet bij zijn volle verstand achter het stuur kruipt? En niet alleen op de weg zien we dagelijks mensen die onverstandige besluiten nemen en roekeloos gedrag vertonen. Om met Herman Finkers’ woorden te spreken “Da’s niet nozel” of om Maxima’s onsterfelijke woorden aan te halen “Hij was een beetje dom”.

De harde waarheid is dat een correcte risico-inschatting het deel van de hersenen (de frontale kwab) gebruikt dat later in het leven rijpt en veel langzamer is in het verwerken van informatie dan de emotionele centra. En vaak genoeg lijkt het helemaal niet te functioneren. Dat geldt voor ons allemaal, voor mij, voor jou en voor degene die in jouw bedrijf de belangrijke besluiten moet nemen. Het is maar goed dat er verzekeringsmaatschappijen zijn.

Dus als binnen jouw bedrijf risico’s worden genomen op basis van het feit dat er nog geen crisis of rampen zijn geweest, dan moeten de mensen hun hoofd maar eens laten nakijken of er niet toch een stukje ontbreekt of sinds de pubertijd in ontwikkeling is achtergebleven. Je kunt ook mij vragen voor de wat betere risicomanagement methodes.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: