Skip to content

Het gegeven paard

24 februari 2013

gmp
Momenteel is er veel ophef over paardenvlees aangetroffen in rundvleesproducten. Maar paardenvlees in voedingsmiddelen geeft omtrent de volksgezondheid geen reden voor bezorgdheid. Het is juist smakelijk, gezond en mager vlees. Uit smaaktests blijkt dat paardenvlees in sommige producten meer wordt gewaardeerd dan rund. Het is gezonder en magerder dan varkensvlees. Het heeft een mooie vezelstructuur. Mensen die een maagverkleining hebben ondergaan, of kampen met bloedarmoede, hebben baat bij paardenvlees vanwege het hoge ijzergehalte. Na de oorlog kregen moeders het advies om hun kinderen paardenvlees te geven. De Duitse minister voor Ontwikkelingssamenwerking, Dirk Niebel, pleit er daarom voor om producten met paardenvlees die uit de handel zijn genomen, niet te vernietigen, maar te verdelen onder de armen. Hij zei dit zaterdag in het Duitse blad Bild.

Alleen is in het huidige paardenvleesschandaal het paardenvlees aangeboden onder een etiket dat niet klopte: het vermeldde namelijk alleen rundvlees. En dat mag niet. Het is dan ook een zaak van fraude en niet van volksgezondheid. “Het is ontoelaatbaar dat consumenten doelbewust worden misleid voor eigen gewin”, aldus de staatssecretaris Sharon Dijksma van Economische Zaken. De NVWA voert daarom een grootschalig onderzoek uit naar het frauderen met paardenvlees. In het onderzoek zijn ongeveer 100 bedrijven van slachthuizen tot en met supermarkten in beeld. Er wordt gekeken of paardenvlees in de producten is verwerkt, terwijl er rundvlees op het etiket stond.

Het paardenvlees wordt niet op het etiket vermeld omdat consumenten om emotionele redenen geen paardenvlees willen eten. Paardenvlees in Nederland komt voornamelijk uit de Verenigde Staten en Zuid Amerika, waar ze aan de lopende band worden geslacht. In de Verenigde Staten is consumptie van paardenvlees taboe. Filmlegendes Bo Derek en Tony Curtis leiden een campagne, waarbij in televisiespotjes en posters duidelijk wordt gemaakt dat het eten van paardenvlees net zo erg is als het eten van een hond of een kat. Congreslid John Sweeney heeft inmiddels een wetsvoorstel ingediend om het slachten van paarden in Amerika te verbieden. Dit leidt alleen tot een export van paarden naar de Mexicaanse slachthuizen. De Amerikaanse massaproductie drukt de prijs. Daarnaast groeit het nationaal aanbod omdat al die paardenmeisjes hun dure hobby vanwege de eurocrises niet meer kunnen betalen. Paardenslager van Beek uit Utrecht geeft op de Lombok website aan graag op maandag naar de Utrechtse veemarkt te gaan waar wekelijks circa honderd paarden worden aangeboden.

Paarden vanuit heel Europa worden verzameld in Oostblok landen als Roemenië om vervolgens door te reizen naar de slachthuizen daar of, nog erger, door te reizen naar Italië. Verschrikkelijke transporten gesubsidieerd door de Europese Unie i.v.m. werkgelegenheid. Dit paardenvlees wordt met name verwerkt en gegeten in landen als Italië, Frankrijk en België waar paardenvlees wel populair is. Dit vlees wordt ook verwerkt in de goedkope lasagne. Tenslotte moet de verkoopprijs van €1,99 op de een of andere manier gerealiseerd worden.

Jaren geleden werd het paardenvlees wel ‘armeluisvlees’ genoemd. Het had een goedkoop imago. Het werd veel verkocht in speciale paardenslagerijen. Tegenwoordig zijn er nog maar enkele paardenslagers en wordt het vlees voor een groot deel verkocht in enkele gewone slagerijen die zich naast rund- en varkensvlees in paardenvlees hebben gespecialiseerd. Paardenvlees is in Nederland niet bijster gewild. Het paard wordt namelijk gezien als een edel dier. Zowel Wakker Dier en de Partij van de Dieren willen de consumptie van paardenvlees in Nederland verbieden. In tegenstelling tot de meeste koeien en varkens hebben vrijwel alle paarden die in Nederland bij de slacht aangeboden worden een goed leven gehad. De impopulariteit van paardenvlees drukt in elk geval de prijs.

Natuurlijk is het zorgwekkend te constateren dat de levensmiddelenindustrie haar etiketten niet serieus neemt. Hierdoor neemt het toch al niet hoge consumentenvertrouwen weer verder af. De paardencrisis mag dan een schandaal zijn, het wordt wel gevoed door hypocrisie van de consument. Aan de ene kant wil ze goedkope producten, aan de andere kant is ze om emotionele redenen niet bereid paardenvlees te eten. Aan de ene kant drukt ze door emoties de prijs en wordt door de eurocrisis het aanbod op de veemarkt groter, aan de andere kant is de armoe niet groot genoeg om het armeluisvoer te accepteren. De ophef van de Duitse oppositie over de uitspraak van minister Niebel in de Bild is daarbij exemplarisch: “het is een belediging van de armen”. Deze houding stimuleert het frauduleus gedrag van de industrie. Maar het maakt het gedrag niet acceptabel. Consumenten moeten kunnen blijven vertrouwen op het etiket.

Misschien lost het probleem zich ook wel vanzelf op. In Amsterdam is het paardenvlees inmiddels niet meer aan te slepen. In restaurants wordt om paardenbiefstuk gevraagd sinds de onthulling van Van Dam in De Wereld Draait Door dat de Biefstukkoning paardenbiefstuk serveert. Als paardenhaas op het menu staat verkoopt de ossenhaas niet meer. Wordt het dus toch populair.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: