Skip to content

De keus van Rob Geus

8 januari 2015

 

kwaliteitsmanagement

In de uitzending van VARA’s RamBam gisteravond werd maar weer eens aangetoond wat het effect van commerciele belangen is bij certificerende instanties. Nu kun je je afvragen of ik Rob Geus (de Smaakpolitie) moet classificeren als certificerende instantie, maar dat heeft hij zelf in ieder geval wel gedaan. Hij is gestart met zijn bedrijf De keus van Rob Geus. Horecaondernemers kunnen hun keuken tegen betaling laten inspecteren op hygiëne. De ondernemer kiest hier zelf voor, maar het is dan ook goede reclame om een Keus van Rob Geus sticker op de voordeur te hebben. Aan deze reclame hangt wel een prijskaartje. Een ondernemer gaat een relatie aan voor minimaal twee jaar. Hij betaalt 2800 euro voor het eerste jaar, het daaropvolgende jaar moet 1750 euro worden betaald. Hiervoor voert Rob een inspectie uit, en als er nog verbeterpunten zijn, komt hij terug voor een eindinspectie. Wie er een promotievideo bij wil laten maken, betaalt nog eens 1200 euro.

Op zich heb ik er geen problemen mee dat hij een commercieel keurmerk in het leven roept. Het keurmerk is vrijwillig en het is voor iedereen openbaar dat het een commercieel keurmerk is. Maar RamBam toont aan dat het keurmerk niet is gebaseerd op een onafhankelijk oordeel en dus niet als een objectieve verklaring van overeenstemming aan de hygiënische eisen mag worden gezien. Sterker nog, de inspectiecriteria zijn helemaal niet op de website van De keus van Rob Geus terug te vinden. Hij praat op zijn website over een professionele controlelijst, maar zo professioneel zag die er in de uitzending van RamBam niet uit.

Het bezwaar van RamBam is dat Rob meet met twee maten. RamBam heeft Rob gevraagd om restaurant De Kolonist uit Heerhugowaard van zijn keurmerk te voorzien. De Kolonist was eerder onderwerp van de smaakpolitie. Daarbij kwam het restaurant niet door de kritische blik van Rob heen. Met de sensatie die het programma de Smaakpolitie nodig lijkt te hebben oreerde Rob voor de camera over de slechte hygiënische staat van de wasmachine (man, man, man, daar wordt ik niet vrolijk van) en ging vervolgens met de hele cameraploeg in hetzelfde restaurant een cordon blue eten. De punten van kritiek waren blijkbaar toch niet zo ernstig. De restauranthouder had de punten wel ter harte genomen en opgelost. Maar voor de inspectie voor het De keus van Rob Geus certifcaat werd de keuken weer in de oude staat teruggebracht, inclusief nog wat extra gebreken. Een deel van de oude punten werd opnieuw door Rob aangetekend, maar andere zag hij over het hoofd, waaronder de wasmachine waarover hij in de Smaakpolitie zo gevallen was. Ook een afvoerputje dat te diep lag was nu totaal geen punt. Opgeteld weerhielden de bevindingen Rob er niet van om zijn certificaat te verlenen. Na als een echte Ivo Niehe zichzelf flink aan te prijzen, spreekt hij voor de camera vol lof over het restaurant De Kolonist en haar 2 maten menu. Hij kan nog wel lachen om de grap op het herentoilet, aangegeven met de gevleugelde woorden “Man, Man, Man”, en eindigt met het plakken van de keurmerksticker.

Wat Rob hier even door elkaar haalt is het maken van een SBS sensatieprogramma en het uitvoeren van een onafhankelijke audit tegen transparante criteria, waarop je als restaurantbezoeker kunt vertrouwen dat het met de hygiëne wel goed zit. Rob is niet onafhankelijk, hij heeft een groot commercieel belang, zowel als smaakpolitie als als auditor voor de Keus van Rob Geus. In dit geval is het ook nog een tegenstrijdig commercieel belang, wat tot uiting kwam in het eindoordeel ten aanzien van dezelfde omstandigheden. Als publiek verwacht je dezelfde houding op televisie als bij de cerificering, dat geeft het certificaat zijn waarde. Nu RamBam heeft aangetoond dat deze aanname volledig onterecht is, is het keurmerk min of meer failliet. Restauranthouders hebben voor veel geld een kat in de zak gekocht.

Nu is dit keurmerk nog enigzins onschuldig. Maar Tros Radar heeft aangetoond dat commerciële belangenverstrengeling ook speelt bij aangemelde instanties die medische hulpmiddelen moeten toetsen. RamBam heeft door dit vergelijk laten zien hoe dat in de praktijk werkt.

Rob voelt zich overigens genaaid en overweegt juridische stappen. RamBam dikt het probleem natuurlijk met enige sensatie ook wat aan, maar dat kan Rob zijn collega programmamakers moeilijk verwijten. RamBam toont in de uitzending ook feitelijkheden die ons doen twijfelen over de praktijken van Rob Geus. Deze feitelijkheden zijn ook de keus van Rob Geus zelf geweest. En, dat moeten we Rob nagegeven, ook als smaakpolitie toont hij wel feitelijke misstanden aan. De Kolonist geeft dat ook toe en heeft deze hersteld. Het gaat om het gekleurde oordeel dat vervolgens gegeven wordt. Misschien moeten we dat dan ook maar aan ons eigen waarnemingsvermogen overlaten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: