Skip to content

Kwaliteit van glucosemeters onverzekerd

8 februari 2015

medischehulpmiddelen

Elke fabrikant van medische hulpmiddelen moet een uitvoerige risicoanalyse uitvoeren op haar producten en op haar productieprocessen. Alles wat in haar vermogen ligt om het risico tot een minimum te beperken moet worden toegepast. Financiële overwegingen mogen daarbij geen rol spelen. Zo staat het geschreven in de Europese richtlijnen voor medische hulpmiddelen. Zie voor meer details mijn blogserie over risicomanagement.

Nu luidt de Diabetes Vereniging Nederland de noodklok over de praktijken van zorgverzekeraars. Met hun voorgeschreven lijst van diabeteshulpmiddelen die in aanmerking komen voor vergoeding verplichten ze de behandelaars om de goedkoopste bloedglucosemeters voor te schrijven. Daarmee worden fabrikanten dus enerzijds gedwongen om hun glucosemeters zo goedkoop mogelijk te maken en anderzijds tegen elke prijs elk risico vermijden. Dat kun je wel willen, maar de praktijk wijst uit dat dat dus niet werkt. Bij de Diabetes Vereniging Nederland (DVN) regent het klachten van diabetespatiënten over de kwaliteit van de glucosemeters die aan patiënten worden toegewezen. Bloedglucosespiegels raken ernstig ontregeld vanwege onbetrouwbare meetresultaten. Meer dan 30% afwijking in glucosespiegels wordt gemeld, waar volgens de DVN een maximale afwijking van 15% is toegestaan. Er zijn gevallen gemeld waarbij mensen zelfs uit hun coma ontwaken in het ziekenhuis, vanwege te hoog gedoseerde insuline. In de Telegraaf werd daarom hierover nogmaals de noodklok geluid. Zie ook Zorgkwestie: Kwaliteit bloedglucosetestmateriaal schiet tekort van het Zorginstituut Nederland

Vanuit de problematiek van de goedkope medicijnen geproduceerd door Ranbaxy is al bekend dat kosten de enige drijfveer voor verzekeraars is. De verzekeraar kan elk medicijn of elk medisch hulpmiddel verplichten, zonder zich verantwoordelijk te voelen voor de kwaliteitsbeoordeling van de voorgeschreven producten. Leveranciersbeoordelingen zijn noodzakelijk om hoge productkwaliteit te waarborgen. Voor medische hulpmiddelen lijken verzekeraars zich uitsluitend te laten leiden door een CE merk. Dat wil zeggen, een aangemelde instantie heeft de kwaliteit van het product geschikt geacht voor toelating op de Europese markt. In voorgaande blog heb ik al aangegeven dat de kwaliteit van deze beoordelingen te wensen overlaat. Combineer dat met een marktwerking aangedreven door verzekeraars om zo goedkoop mogelijke producten het grootste marktaandeel te gunnen, en je krijgt dat de patiënt de rekening mag betalen.

Is duurder altijd beter? Nee, dat hoeft bepaald niet. Het gaat om het vinden van de gewenste prijs-kwaliteit verhouding, waarbij ook de individuele omstandigheden van de patiënt meegewogen kunnen worden. De vraag is of we dit aan de verzekeraars moeten overlaten. Fabrikanten van medische hulpmiddelen en vooral geneesmiddelen werden in het verleden gedreven door fors winstbejag en lieten behandelaars en apothekers zich verleiden met snoepreisjes. Deze historie heeft ons in de huidige eveneens ongewenste werkelijkheid gebracht. Als verzekeraars een dermate belangrijke rol gaan nemen in het voorschrijven van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen, dan moeten zij ook een verantwoordelijkheid nemen voor het bewaken van de kwaliteit van de door hen vergoede producten. Eind 2013 is hierover door de DVN en Nederlandse Vereniging voor Klinische Chemie (NVKC) gesproken met zorgverzekeraar CZ. Daarin werd door CZ beloofd dat zij samen met DVN en NVKZ een systeem voor de kwaliteitscontrole van bloedglucosemeters gaan opzetten. Indien blijkt dat de kwaliteit van een glucosemeter onvoldoende is zal deze uit het pakket van voorgeschreven diabeteshulpmiddelen worden gehaald. De recente noodklok van DVN doet vermoeden dat dit systeem momenteel nog niet voldoende werkt.

Formeel is niets geregeld over de controle van glucosemeters. Steeds meer klinisch chemische laboratoria nemen het initiatief om glucosemeters van patiënten te gaan controleren. De NVKC heeft nu aan haar leden gevraagd hun bevindingen uit deze controles terug te rapporteren, om zodoende een indruk te krijgen van de kwaliteitsprestaties van verschillende meters. De NVKC heeft al eens eerder (2007) de leden gevraagd te rapporteren over meters. Toen ging het om de kleine glucosemeters die in de ziekenhuizen aan het bed van de patiënt worden gebruikt waarbij zich ernstige incidenten voordeden. Dit was aanleiding voor de Inspectie om de controle over al dit soort meters in de ziekenhuizen onder de verantwoordelijkheid van het laboratorium te brengen. Op dit moment werkt de NVKC samen met NHG, SAN en NVMM aan een richtlijn voor het gebruik van kleine meters in de huisartsenpraktijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: