Skip to content

Mijn 250ste

14 juni 2015

kwaliteitsmanagement

Op 26 maart 2010 om kwart over 4 publiceerde ik mijn allereerste blog: Een transparant kwaliteitsmanagementsysteem. Vandaag, ruim 5 jaar later, publiceer ik mijn 250ste blog. Het zijn dan gelukkig ook boeiende tijden voor kwaliteitsmanagement, anders had ik nooit voldoende onderwerpen gehad om over te schrijven. We staan op het kantelpunt naar een nieuwe vorm van kwaliteitsmanagement.

5 jaar geleden waren sociale netwerken nog redelijk nieuw. We luisterden naar een keur aan ZZP-ers die het land introkken om ons te vertellen over het nut van sociale media. De meesten hadden een inactief LinkedIn profiel en de jongeren zaten nog op Hyves. Inmiddels zijn Facebook en Twitter alweer op hun retour, en moeten we onze keuze maken uit honderden andere networking tools. Je kunt er een dagtaak aan hebben. En in dat oerwoud hoop ik ook een boompje op te zetten dat de mensen hopelijk interessant vinden. Dat laatste weet ik niet helemaal zeker. Ik trek wel dagelijks meer dan honderd bezoekers, maar ze zijn wel opvallend zwijgzaam. Van de mogelijkheid om commentaar te geven op de berichtjes wordt maar weinig gebruik gemaakt.

Maar al die netwerk en communicatiemogelijkheden hebben de wereld om ons heen wel anders gemaakt. Dat is ook niet aan de kwaliteitsmanagers voorbij gegaan. De roep om minder bureaucratie in het kwaliteitsmanagementsysteem is luider en luider geworden. Weg met procedures, weg met bazen, niet meer navelstaren naar het interne gedoe. Terug naar de bedoeling: het tevreden stellen van klanten. We moeten kantelen, verdraaien en hoog betrouwbaar organiseren. Ricardo Semler is een goeroe, een leidend voorbeeld van het managen zonder procedures. Al is er in de bedrijfsvoering van Semler ook wel iets systemisch  te ontdekken. Maar de afgelopen 5 jaar is één ding duidelijk: de aandacht voor de klant en de medewerker is groter geworden dan de aandacht voor bureaucratie. Holacratie is de nieuwe uitdaging. Neem gerust eens een olifantenpaadje, vecht met de paarse krokodil, creëer geen zondebokken en gooi je eigen ruiten niet in. Het is altijd spannend in de VUCA wereld waar de ideale QA manager iets heeft te bewijzen.

De farmaceutische, medische hulpmiddelen en levensmiddelen industrie  hebben het met name de afgelopen twee jaren zwaar gehad met hun imago in de sociale media. Misstappen worden tot schandalen gemaakt: het borstimplantatenschandaal van PIP, de injectienaalden van Terumo, mandarijnennetjes als bekkenbodemmatjes, Salmonella-zalm bij Foppen, broodje asbest bij Bakkersland, en Ranbaxy die zegt groot te worden met het nemen van risico’s met grondstoffen voor geneesmiddelen. Ook de reactie op de media naar aanleiding van ongelukken bij evenementen (de monstertruck in Haaksbergen, valwinden bij Pukkelpop en de kantelende hoogwerker in Oosterwolde) laten zien dat de maatschappij het niet meer aanvaardt dat geldelijk gewin boven maatschappelijke verantwoordelijkheid gaat. Zelfs binnen de industrie zijn tegengeluiden hoorbaar, zoals de access to medicines index die zich richt op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de farma industrie. De bedrijven zijn massaal aan het risico managen geslagen: de nieuwe hit in ISO 9001:2015. Maar er is ook al gewaarschuwd voor een overkill aan risicomanagement. Het maakt ons minder alert op de omgeving, omdat we denken dat er geen risico’s meer zijn. Antifragiele organisaties zorgen ervoor dat hun alertheid en flexibiliteit niet verroest.

Overheden maken het ons ook niet eenvoudiger. Het geluid van de sociale media is bij hun ook niet aan dovemans oren besteed. Al hebben ze de mond vol van deregulatie, voor de gereguleerde industrie gelden tot op heden alleen strengere eisen en wetten. Aan de nieuwe Europese richtlijnen voor medische hulpmiddelen wordt hard gewerkt, al lijkt overeenstemming tussen de lidstaten nog ver weg. De nieuwe Europese verordening voor klinisch onderzoek is in de afgelopen 5 jaar wel uitgebracht. Ook de managementsysteem nomen ISO 9001 en ISO 13485 worden in 2015 en 2016 herzien.

Als gevolg van de regeldruk veranderen de industriële best practices continue. Mijn 100ste blog ging over best practices. In de afgelopen tijd heb ik er ook een aantal behandeld, want alles moest anders: het valideren moest Lean, het product life cycle model moest Agile, inkoop moest de gehele supply chain keten bewaken, de cleanroom moest rekening houden met hippe baarden en kaalhoofdigen en het continue verbeteren moest daarbij wel worden bewaakt. Zo kan ik deze korte en onvolledige terugblik op de afgelopen 5 jaar bloggen afsluiten met een vooruitzicht op vele nieuwe onderwerpen voor blogs die jullie als lezer hopelijk weer boeien en van nut zijn.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: