Skip to content

Managementfilosofie van Deming – Kennistheorie

15 november 2015

 

kwaliteitsmanagement

William Edwards Deming ontwikkelde zijn System of Profound Knowledge (Systeem van Diepgaande Kennis) als een uitgebreide management theorie waardoor elk aspect van de bedrijfsvoering kan worden verbeterd. Het systeem bestaat uit vier principes: waardering van het systeem, kennis van de variatie, de theorie van de kennis en de theorie van de psychologie. Dit bericht onderzoekt de kennistheorie in de context van Dr. Deming’s managementfilosofie.

Deming’s kennistheorie behelst dat systeemverbetering een doorlopende studie van de prestaties van de organisatie vergt. De theorie van kennis helpt ons te begrijpen dat management gelijk staat aan voorspellen. Zelfs het simpelste plan is gebaseerd op aannames en voorspellingen: een geslaagde kroegafspraak is afhankelijk van of de groep op dezelfde tijd in de kroeg aanwezig zullen zijn, dat iedereen gezellig is en dat iedereen zijn bijdrage in de rondjes zal nemen. Een rationeel plan, hoe eenvoudig of complex ook, vereist voorspelling met betrekking tot condities, het gedrag en de prestaties van het systeem: de procedures, de materialen, de mensen en de machines.

Betrouwbare voorspellingen vereisen stabiliteit. Stabiliteit is nodig om een plan te ontwikkelen. Een plan vereist aannames, aannames zijn gebaseerd op resultaten, resultaten zijn de uitkomsten van processen, en processen worden beïnvloed door variatie. Dus het is de verantwoordelijkheid van het management het proces te verbeteren door de variatie te reduceren, om zo stabiliteit te verwerven en beter de resultaten te kunnen voorspellen van de processen, die de basis vormen voor aannames, welke de basis zijn voor het plan. Met andere woorden: de lerende organisatie.

Leren is het ontwikkelen van nieuwe kennis over het systeem. Stel een proceswijziging leidt tot een reductie van de variatie en daardoor tot een verbetering van het systeem. Maar als we het mechanisme achter de reductie niet hebben onderzocht en niet begrijpen, hebben we dan iets geleerd? Een voorbeeld van succes kopiëren zonder onderbouwende theorie kan op een ramp uitlopen. Verbeteren is het op de juiste wijze toepassen van kennis. Het leren vereist verscheidene stappen: 1) het vormen van een theorie, 2) het maken van voorspelingen gebaseerd op eerdere ervaringen, 3) het testen van de theorie, 4) het controleren van de resultaten. Kennis wordt opgebouwd door middel van een systematische analyse van de resultaten op korte en lange termijn. Herziening en uitbreiding van de theorie vormt het leerproces. Dit kan worden gerelateerd aan de Shewhart cyclus: Plan-Do-Check-Act. Nee, de plan-do-check-act cyclus is niet ontwikkeld door Deming, al wordt het de Deming cirkel genoemd. Deming heeft er meer bekendheid aan gegeven.

Kennis wordt ontwikkeld op basis van het toepassen van de theorie. De theorie biedt een venster om de situatie te bekijken en geeft betekenis aan ervaring. Voorspellingen gebaseerd op een theorie bieden een basis voor de planning van een werkwijze. Deze werkwijze wordt vertaald in een procesdefinitie, inclusief procesdoelstellingen. Kwaliteitssysteemdocumenten zorgen voor een gezamenlijke expliciete kennis.

Deming waarschuwt dat we informatie niet met kennis moeten verwarren. Informatie zonder toepassing van de theorie-voorspelling-actie-analyse-aanpassing cyclus leidt niet tot leren of kennis en resulteert niet in verbetering van het proces. Bovendien moet de verzamelde informatie wel valide zijn. Dat betekent betrekking hebben op het systeem en een voorspellende waarde hebben voor het gedrag van het systeem. De vorming van een theorie is gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Het kan worden aangepast op basis van analyse van de resultaten van eventuele toegepaste acties. Deze cyclus levert kennis op die kan worden toegepast voor continue verbetering, het continu verbeteringsproces.

Ondoordacht ingrijpen in individuele componenten van het systeem betekent knoeien met het systeem. Ingrijpen in het systeem zonder breed en diep inzicht in het systeem werkt het systeem tegen, zelfs al worden enorme inspanningen verricht. Zonder een onderliggende theorie en feitelijke kennis zijn beslissingen meestal reactionair van aard. Reactionaire besluiten leiden tot reactionaire gedragingen die het systeem in onbalans brengen. Organisaties die zijn gevangen in een reactionaire cyclus zijn niet in staat om te handelen volgens de theorie-kenniscyclus, omdat de reactionaire cyclus gewoonlijk het gebruik van de theorie-kenniscyclus uitsluit; een reactionaire cyclus is gebaseerd op maatregelen voor de korte termijn en gebeurt meestal zonder het effect van die maatregel op de lange termijn of op andere componenten van het systeem te controleren.

Al wordt met de theorie-kenniscyclus meer kennis gecreëerd, volledigheid wordt nimmer bereikt. De veranderlijkheid van de werkelijkheid zorgt voor een beperkte geldigheid van kennis. Alertheid voor veranderende omstandigheden blijft noodzakelijk om de kennis up-to-date te houden om de voorspellingen actueel en valide te houden. Hierdoor is voortdurende procesmonitoring of statistische procescontrole noodzakelijk.

Als het verzamelen van noodzakelijke kennis niet tot de mogelijkheden behoort, bijvoorbeeld omdat iets in de menselijke natuur het leerproces verhindert, dan is progressie niet mogelijk, en kwaliteitsverbetering een nutteloze exercitie. Vandaar dat het 4e en laatste deel van Deming’s System of Profound Knowledge gaat over psychologie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: